Ο Πύργος Μπαζαίου οικοδομήθηκε περίπου το 1600 (με ορισμένες πηγές να αναφέρουν το 1671), εντασσόμενος αρχικά στα πυργομονάστηρα της Νάξου ως Μονή του Τιμίου Σταυρού, η οικογένεια Μπαζαίου υιοθέτησε και συνέχισε αυτήν ακριβώς την παράδοση των αρχόντων του νησιού.
Απο Μοναστηρι σε Οικογενειακη Ιδιοκτησια
Η αρχική λειτουργία του Πύργου ως μοναστήρι κράτησε μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Μετά την εγκατάλειψή του από τους τελευταίους μοναχούς, το μνημείο περιήλθε στην ιδιοκτησία του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους. Για αρκετές δεκαετίες, ο χώρος φιλοξένησε εργαστήρια και κατοικίες οικογενειών αγγειοπλαστών, διατηρώντας μια σύνδεση με την τοπική βιοτεχνία και ζωή.
Η κομβική στιγμή για την ιστορία του μνημείου ήρθε στα τέλη του 19ου αιώνα (περίπου 1890), όταν το Ελληνικό Δημόσιο εκποίησε το κτίσμα. Τότε, ο Πύργος αγοράστηκε από την οικογένεια Μπαζαίου.
Από εκείνη τη στιγμή, ο Πύργος λειτούργησε ως η εξοχική κατοικία της οικογένειας, ενώ παράλληλα χρησίμευε ως κέντρο συλλογής των αγροτικών προϊόντων από τα κτήματα της περιοχής, ακολουθώντας πιστά το πρότυπο της αγροτικής οργάνωσης της ναξιώτικης κοινωνίας.
Η Αναγεννηση του Μνημειου
Η σύγχρονη ιστορία του Οίκου Μπαζαίου και η μεγαλύτερη προσφορά του στον πολιτισμό της Νάξου συνδέεται άμεσα με τον σημερινό απόγονο της οικογένειας, τον Γεώργιο Μάριο Μπαζαίο.
Αντιλαμβανόμενος πλήρως την ιστορική αξία και την αρχιτεκτονική σημασία του κτίσματος, ο Μάριος Μπαζαίος ανέλαβε το δύσκολο έργο της αναστήλωσής του. Το 2000 ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση των εργασιών, αποκλειστικά με ιδιωτικούς πόρους, με στόχο όχι απλώς τη συντήρηση, αλλά την ενεργή ενσωμάτωση του Πύργου στη σύγχρονη ζωή του νησιού.
Έτσι, από το 2001, ο Πύργος Μπαζαίου λειτουργεί ως ένας ζωντανός χώρος πολιτισμού, υπό τη διαχείριση ενός μη κερδοσκοπικού φορέα.
Αφήστε μια απάντηση